Last night in Bangkok

คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายในกทม ผมจะกลับตจว วันพรุ่งนี้แล้ว

ขอเขียนเพื่อระบายความรู้สึก(ที่ตั้งอยู่ด้วยเหตุผล)กลั่นออกมาตลอด  ุ6 ปีที่ผ่านมานี้ว่า

1 กทม มีคนที่บ้านผมไม่เคยมี ไม่เคยพบ ไม่เคยเจอ ส่วนใหญ่จะเป็นด้านที่ผมต้องการคือด้านทุกข์หนัก เท่าที่จำความได้ คนที่ผมคิดว่าเค้าฉลาดน่าจะเป็นยายผม แต่มาเจอกรุงเทพ เหนือฟ้ายังมีฟ้า ทำให้เห็นว่า เก่งบ้านนอก กับวอกในเมืองมันต่างกันอย่างไร

2 ผมมีชีวิตอยู่ในกทม ช่วงระหว่างปี 2548-2553 เป็นช่วงที่ตั้ังประเทศสยามไม่เคยมีเหตุการณ์กรุงเทพแตกมาก่อน สองมาตรฐ,าน (ณ วันนี้คงพูดได้เต็มปากนะครับ) วิกฤตเหลือง แดง น้ำเกือบถ่วม แต่รอบนอกไม่เหลือ รถติด มลพิษ สุขภาพ มนุษย์ นานาชนิด บัวทั้ง สี่เหล่า ธรรมชาติจัดสรรให้ผมมีบทเรียนชีวิตที่เมืองหลวงแห่งนี้ครับ

3 คน  ที่กทม สอนให้รู้จักคำว่า รู้หน้าไม่รู้ใจ หน้าเนื้อใจเสือ ต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง ปากปราศัยน้ำใจเชือดคอ คบคนให้ดูหน้าซื้อผ้าให้ดูเนื้อ สม้ัยก่อนเรียนคำพังเพยพวกนี้ ก็งง เอ๋ย้ังไง มาเจอถึงกับ ร้องอ๋อกันเลยทีเดียว จะว่าไปนึกถึงคำสอนของพระประมาณว่า ท่ามกลางตึกที่มีลมเย็นอากาศถ่ายเทดี สิ่งอำนวยความสะดวกพร้อม แต่ทว่าใจคนที่อยู่ในตึกนั้นกลับเต็มไปด้วยเพลิง ต่างกับ ชีวิตเรียบง่ายใต้ต้นไม้ที่มีลมเย็นๆ อยู่กับความไม่่มีอะไร ซึ้ง จริง

4 เพื่อน มันเปลี่ยนไปได้จริงๆ

5 ผลประโยชน์ ความเห็นแก่ตัว ผู้หญิง สังคมมนุษย์

Leave a comment

Filed under บก เปิดใจ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s