เรามีเวลาเป็นข้อจำกัด

เวลานั้นมีชีวิตที่ไม่สิ้่นสุด และชีวิตเราก็ไม่ได้อมตะ

ผมนั้นเป็นตัวแทนของคนไทยที่บอกได้เลยว่า สมบุรณ์ แบบ สุดๆ

ขี้เกียจ ไม่มีวินัย เรื่องตัวเองมาก่อน ติดสุข  ทั้งหมดคือ พื้นเพนิสัยที่เป็น original ติดมาแต่สมัยเรียน ศิลป ตอนวัยรุ่น ผมเรียนศิลป ปวช แต่ไม่จบ (เทห์มาก เด็กศิลป ต้องเีรียนช้าหรือไม่จบ)

แต่มีนิสัยที่เป็นจุดเด่นอยู่อย่างหนึ่งคือว่า รักษาคำพูด

ตอนอายุ 23 ปี ผมได้ไปสัญญาต่อหน้าพระพุทธเจ้าด้วย ความที่ว่าคงถึงเวลาเป็นผู้เป็นคนเสียที เนื้อคำพูด ก็ประมาณว่า จะเป็นคนดี มีศีล 5 เป็นพุทธทายาท ประมาณนั้น แต่ด้วยที่ว่า ติดละอายต่อหน้าพระ เพราะเกิดมาไม่เคยเลย ทำแบบนี้ (ชีวิตผมถึงเวลาได้ปฎิบัติครับ) ก็ง่ายมาก เรื่องเหล้า ง่ายมาก เลิก เพราะไม่ได้ติดใจอะไรมันนัก แต่กับเพื่อน ติดเหล้ามาถึงวันนี้ ข้ออื่นๆ ก็ไม่เท่าไหร่หรอก ก็แค่ลด ละ เลิก

บวชมาก็สึก ก่อนสึกพระท่านก็ให้ ศีล 5 อีกแล้ว (อันนี้คนเคยบวชจะรับศีลก่อนสึกประมาณว่า จะรักษาศีล 5 ตลอดไป)

ผมสึก 2548 จน ปีนี้ 2553 ศีลเหลือกี่ข้อเนียะ

ผมอยู่วงการธุรกิจ ขอมุสา คนทำธุรกิจ จะิผิดเยอะมาก(เฉพาะใน กทม หรือเปล่า?) กาเม คงทุกวงการ(เดา) แต่ผมมีความจนเป็นโลโก้่เลยไม่ค่อยมีมาให้เกี้ยวพาราสี และก็แปลกนะ คนที่ผ่านมา เหมือนมีกรรมบัง มีแฟนทั้งนั้น หรือถ้าไม่มีแฟน เราก็ไม่ถึงใจหล่อน

และลางร้ายก็บังเกิด ต้นปีก่อน ไม่ผ่านโปร จบเลยครับ เรื่องหญิง

ผมก็พลิกวิกฤต เลยละครับทีนี้ ไม่มีก็ไม่เป็นไร จะได้ไม่ห่วงหน้าพะวงหลัง ทั้งที่ ใจก็อยากแต่ตอนนี้ขอทำเรื่องดีๆก่อน

เมื่อกี้ไปดู Facebook จะมีรูปคนรุ่นเดียวกัน (30 up)

แต่ละคนกำลังมีลูกน้อยกันทั้งนั้น ที่ไม่แต่ ก็มีแฟนหมด หรือเป็นเกย์ เหลือผมคนเดียวจริงๆ มองๆไป ไม่เห็นใครเลยสักคน รุ่นน้องกว่า 5 ปี ที่เรียนด้วยกัน ก็น้อยแล้วที่โสด

จะดูผลต้องดูที่เหตุ สึกพระมา ปี48 ปีนี้ 53 เข้าปีที่ 6

ปีก่อน ผมสุดยอดที่สุด ตกงาน จิตตก ฝันเรื่องอนาคต สลายหมด ปีนี้สุขภาพตาซ้ายเริ่มมีปัญหา กะไว้ว่าจะออกกรุงเทพอีก 3-4 ปี ผมว่าตอนนี้ ปีนี้แหละจะเป็นปีสุดท้ายที่จะอยู่แบบ  365 วัน อยู่เมืองหลวงจริงๆ เพราะสุขภาพไม่ให้ ถ้าจะทำูธุรกิจ คงเข้ามาเป็นช่วง แต่อนาคตก็ไม่แน่นอน

ปีนี้ผมลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลง นิสัย อุปนิสัย (สันดาน) ตั้งแต่ต้นปี นิย่างเข้ามา 18 วัน เมื่อคืนเพิ่งมีความเปลี่ยนแปลง คือ ผมนั่งกรรมฐาน และไม่ออกก่อนเวลา

หลักการปฎิบัติ ทางสายผมจะนั่งแบบจับเวลาคือตั้งเวลาไว้ เรียกว่า รักษาสัจจะบารมี ดี ร้าย ห้ามออกก่อนเวลาดัง

ผมสึกพระมา สัจจะบารมีหล่นหายไปเยอะ เพราะอ้างเหนื่อย(ก็เหนื่อยจริงๆ) สารพัดที่จะออกก่อนเวลา แต่เมื่อคืนผ่านคือถึงแม้ดิ้นแต่ก็นั่งแช่ไปอย่างนั้นแหละ

นี้คือนิมิตหมาย อันแรกตลอด 18 วันที่ผ่านมาที่ชัดเจนที่สุด เพราะว่า การรักษาเวลา คือการรักษาความรับผิดชอบต่อหน้าที่ หน้าที่คือการนั่งห้ามออกก่อนเวลา ออกก่อนก็ไม่รักษาหน้าที่ ไม่รับผิดชอบ ละทิ้งหน้าที่ การรักษาหน้าที่คือความรับผิดชอบ

เพราะการปฎิบัติ จะฝึก ตัว สัจจะ ฝึกความรับผิดชอบ ฝึกตรงนี้คือ ต้องตั้งเวลา

นิสัยผมเปลี่ยนมาตลอดตั้งแต่ปี 2541 จนปัจจุบัน พฤติกรรมที่กล่าวมา ขี้เกียจ ไม่มีวินัย ติดสุข

แต่เป็นแบบ  ลด ละ เลิก  แต่ก็กำเริบ คือไม่สม่ำเสมอ มาโดยตลอด

ค้นพบว่า วินัย สามารถฝึกได้ และสร้างเป็นนิสัยได้ โดยการฝึกจากการนั่งสมาิธิ ให้คุณสมบัติที่ดีเกิดกับตัวเรา แล้ว เราจะนำไปใช้กับชีวิตประจำวันได้เองโดยอัตโนมัติ นิคือเป้าหมายของพระศาสนา คือให้เอาธรรมะไปใช้ในชีวิตประจำวัน และมีประสิทธิภาพ

ผมค้นพบว่า เป้าหมาชีวิต ของผมที่กล่าวมานั้น สำเร็จได้ก็ด้วยการ ทำ อย่างเป็นระบบ ระเบียบ มีวินัย คือ ความสมำ่เสมอ อย่างน้อยเมื่อเช้านี้ ผมชนะตัวมารที่คอยบอกว่าออกก่อนเถอะแล้ว

แต่มาแพ้ตอนที่ออกจากกรรมฐานแล้่ว มานอนต่อ ซึ่งเช้าแล้ว น่าจะลุกไปอาบน้ำ

อาจารย์สันทัดสอนว่า ถ้าอยากชนะความขี้เกียจตอนตื่นนอน ให้ลุกขึ้นเร็วๆๆจากเตียง ถ้าเราลืมตามาดูนาฬิกา แล้วเราจะนอนต่อ เรียนกว่าต่อรอง

ให้รีบลุกเลย จะสำเร็จ ไม่งัวเงียะต่อไป

แต่ละวันผมจะมีเป้าว่าตอนนี้เวลาจะทำอะไร ประมาณว่า มุ่งไปสู่เป้าที่วางไว้ตอนต้นปี และปีนี้ผมรู้สึกว่า ผมจะไม่ต่อรองกับ ความต้องการฝ่ายต่ำ ที่ทำให้ 6 ปีที่ผ่านมา ล้มเหลวในการเป็นผู้สอบฯ อีกต่อไป ตอนนี้ผมต้อง จัดการกับ มารคือ ตัวเอง(ฝ่ายต่ำ) อย่างเด็ดขาด ไม่ต่อรอง เพราะว่า 6 ปีที่สึกมา แพ้จิตใจฝ่ายที่บอกให้ ท้อ เิลิก นอนดีกว่า ตลอดเวลา

หวังว่าคงเป็นตัวอย่าง คนไทยคนหนึ่งที่ ลุกขึ้นมา เปลี่ยนแปลงตัวเอง ด้วย วินัยที่สร้างขึ้น เพื่อเป้าหมายที่วางไว้ คนไทยไร้วินัย แต่ถ้าคนไทยคนนี้จะเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็น คนไทยที่มีวินัย

จะทำสำเร็จใหม เพราะว่า ลองมา 5 ปี หมดแล้วทุกอย่าง เหลือ วินัย ตัวเดียวที่ตัวเองไม่เคยมีเลย นี้คือบททดสอบ ตัวสุดท้ายว่าถ้า ผม มีวินัย รักษาวินัยแล้ว จะเกิดความสำเร็จในชีวิตหรือไม่

อยากรู้เหมือนกันว่า จะเ็ป็นอย่างไรต่อไปถ้าลองมีวินัยเหมือนคนอื่นๆ (วันนี้ก็ล่อมา 02.23 A.M.)

ปล. ที่เขียน blogouวันนี้เพราะ เกรงใจคนคลิกมาอ่าน blog ครับ กลัวไม่มีอะไรให้อ่าน เห็นเข้ามาอ่านกันทุกวัน

Leave a comment

Filed under มุมมองต่อชีวิต โลก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s