วัน ART ตัวพ่อ

เมื่อคืนนอน เกือบสว่าง ตื่นมา 10 โมงกว่า เล่นเน็ตเพลิน จนตอนนี้ 5 โมงกว่า ผมมีกิจกรรมที่ทำกับ net เยอะมาก อั้นนี้นก็ไม่ได้ทำ อันนี้ก็ไม่ได้ทำ สรุป วันนี้ อาร์ต สันหลังยาว ไม่ไ้ปทำงาน หมดกันรายได้ และเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า นี้เรามานั่งทำอะไรอยู่ในกรุงเทพว่ะ

หนี้สินก็รอวันระเบิด

วันนี้แอบไปดู blog คนอื่นคนรุ่นเดียวกัน หลายคนแต่งงาน  เพื่อนมีลูกคนที่ 2 กันแล้ว ผมแต่งงานกันหนี้สิน กับ เป้าหมายชีวิตที่ยังไม่สำเร็จ

เมื่อวานไปยื่นในสมัครที่ใหม่ วันนี้เลยแอบโดด คิดว่ามีสิทธิ์ลุ้นหมือนกัน

การทำงานบางทีเหมือน วัว ควาย ทำสุดปีสุดชาติ ก็เหมือนเดิม ไม่เบื่อหรือไงถามเองตอบเอง

วันนี้วันอาร์ตสุดๆๆ อารมณ์ประมาณว่าตื่นสายแล้วประชดชีวิต

Favorite Quotes:

“Do not worry about your difficulties in mathematics. I can assure you that mine are far greater.”

“We can’t solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them.”

“Weakness of attitude becomes weakness of character.”

“Two things are infinite: the universe and human stupidity; and I’m not sure about the the universe.”

“Peace cannot be kept by force. It can only be achieved by understanding.”

~ Albert Einstein

สมัยเกรียนผมเบื่อชีวิตที่น่าเบื่อ ก็เลยมานั่งเล่นไพ่กับคนงานที่โรงแรม ก็ได้ค้นพบตัวเองโดยบังเอิญว่า เราชอบเลข

ย้อนกลับไปสมัยเด็กกว่านั้น อาจารย์วิทย์ ม. ต้นก็ติดต่อกันจนปัจจุบันนี้  สมัยประถม ก็ทำห้องทดลองวิทยาศาสตร์จากหนังสือ สิ่งประดิษฐ์ที่แร่ขายตามงานเทศกาลของโรเรียนอยุ่แล้ว

ตอนอายุ 20 ก็เดินเหม่อๆ มากรุงเทพฯ และปี 2538 ก็เิดินไปสมัคร เป็นนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ เอก ฟิสิกส์ ของ ม รามมาแล้ว สรุป ไม่ได้ไปสอบสักครั้งเดียว

จากนั้นไปเป็นทหาร 1 ปี มือเปื้อนเลือด จับได้ แดง

เข้าวัยรุ่นตอนปลาย ผ่านความลำบาก อดข้าวก็แล้ว ไม่มีที่นอนก็แล้ว ไม่ใหวมั้ง นักวิทยาศาสตร์ไม่ได้ ลำบากแบบ ศิลปินเช่น แวนโก๊ะสักหน่อย เราก็ไม่มีพื่นฐานสายวิทย์ด้วย

ไปมหาลัยดีกว่า เลยเอ็นปี 41 ดีมากเลยติด ม เอกชน

จนเวลาผ่านไปเกือบ 10 ปี เพื่อนเพิ่งมาบอกว่า มึงบ้าป่าว เรียนวิทย์ ทั้งที่ไม่ได้เก่งเลขเลย (ผมไม่มีพรสวรรค์ด้านเลขเลยครับ เพราะครูเลขผมสมัยก่อนแก่ชอบหน้าเครียด)

แต่ตลอด 10 กว่าปีที่ผ่านมา ผมก็แอบซื้อหนังสือเลขมาอ่านเล่นตลอด อ่านไปก็หลับไป นี้คงเป็นหลักฐานว่า จริงๆ สันดาน นักพิสูจน์ นักค้นคว้า มันอยู่ใน DNA มาแต่เกิดแล้ว

วันนี้มาทำงานเป็นนักบัญชี แต่นึกกลับไปได้ อายู 35 จะมาเรียนวิทยาศาสตร์ คงจะมีทีี่ใหนรับบ้างสักที่หละ

นาทีนี้ผมต้องเลือกระหว่าง สิ่งที่ปราถนา ตามความตั้งใจเดิม กับ ไปหาหญิง แต่งงาน มีลูกมีเมียซะ และก็อย่าลืมใช้หนี้ด้วยละ

แต่อีกใจก็บอกว่า อยู่เป็นโสดไปอีกปีดีมั้ยทั้งที่อยากมีเมียใจจะขาด  เพื่อมีเวลา คิด และ ทำสิ่งที่ยังไม่สำเร็จ ไม่ต้องผลักวันประกันพรุ่ง

สุดท้ายทุกคนก็ต้องอยู่กับสิ่งที่ตนเองรัก ตนเอง หลงใหล แล้วเราจะเกิดมาเพื่อความเบื่อหน่ายที่ยาวนานกันมาทำไม (แอบอาร์ตนิดๆ)

ผมหลงใหลตัวเลขที่ยึกๆยือๆอ่านไม่เข้าใจแต่ก็มีสมาธิกับการอภิบายเรื่องเหล่านั้นพอสมควร

ฉันทะคือใจรักในสิ่งใด คงจะได้ดีกับสิ่งนั้น

การมาเรียนบัญชีนิคือหน้าที่เลี้ยงร่างกายอย่างชัดเจน ส่วนจิตใจ ตัวเลขทางบัญชีไม่ตอบโจทย์ข้อนี้สำหรับผม  ผมไม่หลงใหลงบการเงิน ณ วันสิ้นงวด เท่ากับการคำนวณระยะทางระหว่าง การเดินทางจากที่หนึ่งไปยังที่หนึ่งในเวลากี่ชั่วโมง

ชาตินี้ที่ได้อวตารมาในร่างมนุษย์ ขอขอบคุณธรรมชาติที่ให้ชีวิตที่ผ่านมา เจอสิ่งประเสริฐ แต่ดันมีหน้าที่ต้่องดูแลร่างกายนี้เพื่อให้ตัวเองมีลมหายใจ

สรุป พรุ่งนี้จะไปทำงานแต่เช้าเลย และหาเหตุผลดีๆว่าเมื่อวานทำไมไม่มาทำงาน

ปล. เปล่าโกหก แต่จะพูดเรื่องแย่ๆให้ดูแย่น้อยลง ก็เท่านั้น

Leave a comment

Filed under อารมณ์ ก็ เป็น อาหาร

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s